Roedd y newyddion bod y siop recordiau (ai dyna beth dyn ni i fod i alw siop fel HMV y dyddiau hyn?) HMV wedi galw mewn y gweinyddwyr yn drist, er nad oedd yn hollol annisgwyl.
Yn bersonol rwy’n teimlo’n drist am sawl rheswm. Mae nostalgia yn elfen pwysig. Fel rhywun gafodd ei fagu mewn tref fach, milltiroedd o’r ‘siopau mawr’ fel HMV, yn ystod fy mhlentyndod/arddegau roedd ymweliad i HMV yn rhywbeth egsotig a chyffroes. Rwy’n cofio ymweld a’r siop yn Heol y Frenhines, Caerdydd a hyd yn oed y siop enfawr ar Oxford Street yn Llundain yn ystod gwyliau gyda’r teulu yn y 90au cynnar. Roedd yr ymweliadau hynny wrth gwrs yn hollol gwahanol i unrhywbeth heddiw, dim ond 20 mlynedd yn ddiweddarach. Y gwahaniaeth mwyaf efallai oedd y ffaith bod cyfle i ddod o hyd i gerddoriaeth nad oedd ar gael yn rhywle arall. Heb Amazon, iTunes, Spotify ac ati, o’r diwedd roeddwn i’n cael cyfle i weld a phrynu’r holl draciau roeddwn i wedi clywed ar y radio.
I fi, roedd ymweld a HMV yn achlysur arbennig.
Ond mae rhesymau eraill am fy nhristwch. Y dyddiau hyn, mae llwyth o lefydd eraill – cystadleuwyr HMV – wedi diflannu. Prin iawn yw’r llefydd eraill sy’n gwerthu detholiad da o DVDs, er enghraifft.
A dyma’r eironi, hefyd. Ers blynyddoedd mae’r siop recordiau annibynnol ardderchog ac hanesyddol, Spillers, wedi gwynebu problemau. Fe benderfynais i sawl blwyddyn yn ol y byddwn i’n trio fy ngorau glas i brynu cerddoriaeth o Spillers er mwyn cefnogi siop mor werthfawr, unigryw a phwysig i ddiwylliant y ddinas.
Hyd y gwn i, mae’r siop bellach yn ffynnu yn ei lleoliad newydd. Cwpl o wythnosau’n ol fe alwais i mewn i Spillers i brynu feinyl newydd gan Public Service Broadcasting a Cornershop.
Fel arfer, dydw i ddim yn mynd i HMV, ond fel mae’n digwydd fe nes i hynny Dydd Sadwrn diwethaf. Sut profiad roedd hynny? Wel, ers tro rwy’n teimlo bod HMV wedi colli ei ffordd. Ers peth amser, dyfeisiau electronig megis tabledi, chwaraewyr MP3 a chlustffonau sy’n cymryd llawer o’r lawr llawr. Roedd ‘da fi teimlad nad oedd y siop yn dangos llawer o gariad a pharch at ei stoc. Sut allai esbonio hyn? Wel, os ewch chi Waterstones, llyfrau sy’n ganolog i’r profiad o hyd ac mae ambell i lyfyr gyda disgrifiad bach wedi’i ysgrifennu gan y staff. Yn Spillers, mae rhestrau dros y waliau i gyd sy’n dangos ffefrynnau’r staff. Dydy HMV ddim yn teimlo fel ‘na.
Wedi dweud ‘ny, mae dal rhwybeth am HMV sy’n arbennig. Mae’n cynnig rhywbeth gwahanol i’r hyn mae siopau fel Spillers yn gwneud ac mae amrywiaeth yn bwysig. Mae maint y siop yn dda, mae bargeinion i gael, y staff yn dda a does dim byd fel treulio amser ar goll mewn siop a darganfod pethau roeddech chi wedi anghofio amdanyn nhw.
Felly, beth am y dyfodol?
Rwy’n credu bod ‘na dal rol allai HMV ei chwarae, os mae’r siopau yn goroesi.
Mae’r technoleg yn newid, ac weithiau mae hynny’n beth da. Nid ydw i am symud yn ol mewn amser.
Wrth gwrs, weithiau dwi am islwytho MP3s ond dwi dal i gredu bod gwerth i bethau ffisegol, go iawn. Dydy radio ddim wedi lladd papurau newydd ac mae sinemau dal yno er bod cyfle i wylio DVDs adre.
Dyma beth hoffwn i weld, fel dyfodol i HMV:
1. Miwsig a ffilm wrth galon y siop. Dangoswch i ni bod ots ‘da chi am ddiwylliant. Mae’r staff yn caru cerddoriaeth a rhannu eu gwybodaeth.
2. Awyrgylch plesurus sy’n apelio at bobl sydd am dreulio cwpl o oriau yn y siop. Cyfleoedd cyfforddus i wrando ar stwff newydd. Llefydd i eistedd, hyd yn oedd. Diodydd!
3. Technoleg newydd yn y cyd-testun addas. Dylai fod wi-fi ar gael a phethau fel clustffonau ac iPods, ond os dwi am brynu Nexus 7 neu laptop, byddai’n mynd i John Lewis. Dwi ddim eisiau iddyn nhw dominyddu canol y siop.
4. Syniadau ac ysbrydoliaeth.
5. Sesiynau byw, lansiadau ac ati.
6. Islwythiadau hmv.com a phrofiad ar-lein sy’n integreiddio gyda’r siop.
Yn bersonol byddai’n prynu rhan fwyaf o fy ngherddoriaeth o Spillers, ond os dwi eisiau DVD neu rhywbeth mwy canol-y-ffordd (e.e. Fine Young Cannibals) gobeithio bydd HMV dal yno fel opsiwn amgen.
Via Flickr:
Date taken: Friday 11th November 2005
